De Natuurcurator

`Wat is een natuurcurator? Welke school heb je daarvoor bezocht.’ Ik moet een beetje grinniken om die vraag want ze legt  de vinger op wat mensen regelmatig willen weten.  Wat doe ik eigenlijk? Ik ben geen ambachtsvrouw.  Ik leg geen tuinen aan en ik ben ook al geen standaard loot van de dikke boom die communicatie heet. Ik begelijd mensen bij het waarnemen. Geef ze de middelen om op een nieuwe manier naar het bekende te blijken. Oude wijn in nieuwe zakken, kun je dat noemen. Maar wel wijn die daar erg goed van gaat smaken. Mijn bureaunaam rept over beeldvorming. Dat kun je ook transitie noemen. Transities coachen is de rood-groene draad van mijn leven. Al mijn scriptie over beeldende kunst in de openbare ruimte ging over de perceptie van kunst en hoe die met een gewijzigde sociale context verandert. In leiden bij het RAP architectuurcentrum liet ik mensen tussen de 17e eeuwse muren een kennersblik voor moderne architectuur ontwikkelen. En bij het Convenant Verpakkingen ging het erom dat verpakkingen als grondstof werden gezien, als winstmodel waarin je door preventie kunt scoren. En nu dus groen. Ik antwoordde de vrouw die iewat geïrriteerd leek dat ik moeilijk kon opschrijven dat ik kunsthistorica ben. ‘Want dat slaat nergens op’. Ze was het met me eens. Groene transities coachen, dat dekt de lading  precies. Dus had jij nou nog behoefte aan een groen idee met een gouden randje? Echt zoiets wat iedereen wil zodra het eenmaal is bedacht? Dan weet je bij wie je moet zijn. Want ik laat je vervolgens niet in je sop gaarkoken met je aanwinst. Ik geef je er de middelen bij om er draagvlak voor te krijgen.

Advertenties